Translation

ITHACA International Poetry: A selection of poetry from around the world in 50 languages

Dílseacht

Beidh mé i gcónaí dílis duit, a chrainn!

Lá amháin nuair nach mbeimid anseo a thuilleadh,

Déanfar líne díom,

Casfaidh tú leathanach

Is tiocfaimid aghaidh ar aghaidh,

Mar chairde dílse,

Mise mar dhán,

Tú féin mar dhuille bán,

An bheirt againn snaidhmthe ina chéile…


Armenuhi Sisyan, An Airméin


Ես միշտ հավատարիմ կմնամ քեզ, ծա՛ռ. / երբ մի օր մենք չեն լինի, / ես կդառնամ տող, /դու` էջ, / կհանդիպենք իրար / ու կնվիրվենք, / ես` որպես բանաստեղծություն, / դու` որպես էջ ճերմակի / ու կփարվենք իրար…

Rua Breathnach a chur i nGaeilge

***

BOMAITE

Tá mo lámha fuar.

                                              Amuigh ar an tsráid arís

Chuir mé an rud fánach sin taobh thiar díom

Agus táim sa bhaile anois

i mo shuí chun boird.

                                              Is ag an bomaite seo

a bhraithim an fuacht i mo lámha,

                                              comhartha

a bhaineann geit asam gan údar, rud fánach,

b’fhéidir, na lámha a bheith fuar.

Fuacht mhí na Samhna

i mo lámha, sin uile.

                                                              Mise atá ann:

Feicim an vása lom Gréigeach os mo chomhair,

an gnáth-thráthnóna im thimpeall.

Is annamh a bhíonn mo lámha fuar.

I bhfaiteadh na súl samhlaíodh dom

an néaltrú deiridh, m’ainm scriosta

ón duilleog liathdhonn

le dúch sioctha an neamhní.

Antonio Cabrera, An Spáin

Un segundo //Tengo las manos frías./ He salido a la calle,/he resuelto el asunto banal correspondiente/y he regresado a casa para ocupar de nuevo/mi sitio en esta mesa./ He descubierto entonces/la frialdad de mis manos,/ signo/que me perturba acaso sin justificación,/porque es muy poca cosa tener las manos frías./Este frío noviembre/está en mis manos, nada más./ Soy yo:/veo el jarrón ingenuamente griego/y la tarde de siempre rodeándome./Pero en mí es muy raro tener las manos frías./En un fugaz segundo, mi pensamiento ha visto/la niebla tan probable, la hoja gris escrita/donde el nombre que tengo estaría tachado/con la tinta de escarcha del final.

 Aistrithe go Gaeilge ag Rua Breathnach

***

FOCAIL

Im thimpeall, dom chlúdach, tá focail.
Fásann siad orm mar bhaclóga ar chrann,
Fásann siad go tréan istigh ionam
Agus deirim…cén mhaith iad na focail seo
is iad de shíoraí do mo chrá? Bí ar d’fhaichill, adeirim,
Beirfidh siad amuigh is istigh ort—
Is geall le gríog nó gaineamh reatha iad,
Farraige suaite
nó poll suaraic,
scian a ghearrfadh do scórnach
i bhfaiteadh na súl. Crá croí na focail,
Fásann siad orm mar dhuilleoga ar chrann,
gan stad gan staonadh fásann siad
ón gciúnas, ó áit éigin go domhain ionam féin…

Kamala Das, an India (1934–2009)

Leagan Gaeilge le Rua Breathnach

***

TUIGE A N-OSCLÓINN MO BHÉAL

Tuige a n-osclóinn mo bhéal,
tuige a gcanfainn amhrán …?

Tá fuath ag an saol dom,
cén difear, canadh nó tost?
Tuige a labharfainn go binn,
nuair nach mothaím ach an phian
Ónar bhris an tíoránach
mo phus?
Gan compánach ar an saol
níl ciall ar bith a bheith lách;
Is mar a chéile gol is gáire,
mar a chéile beatha is bás.
Spíonta le huaigneas.
buairt is cruatan,
Is cosúil gur rugadh don neamhní mé
Deirtear gur binn béal ina thost
Ach cad faoin gcroí, an amhlaidh atá?
Cén mhaith na sciatháin bhriste seo,
don té a bhfuil eitilt aici?
Is rófhada atáim i mo thost,
tá sé thar am labhairt amach.
Abraím ós íseal
i mo chroí istigh,
tugaim mo mhionn
go mbrisfidh mé an chuing,
go n-éalóidh mé ón uaigneas
go gcanfaidh mé den tsaoirse.
Ní haon ribín réidh mé, adeirim,
ag luascadh anonn is anall sa ghaoth.
Bean de chuid na hAfganastáine mé
tuige nach ligfinn uaill ghéar asam?

Dán le Nadia Anjuman, an Afganastáin (1980–2005)
Dúnmharaithe ag a fear céile is a theaghlach

Leagan Gaeilge le Rua Breathnach

***

RÉASÚNAÍOCHT


Nuair atá tú i ngrá,
Bíonn gach rud indéanta:
A bheith mar lóchrann,
Nó mar shaighead imithe ar strae
Trí mhullach na spéire,
An t-uisce ag titim tríd.
Is amhlaidh atá don ghráin,
Bíonn gach rud indéanta:
Glanann tú an dusta ó bhrat na hoíche, abraimis,
Nó glasann tú na réaltaí i dtaisceadán.

Rabia Djelti, An Ailgéir

Leagan Gaeilge le Rua Breathnach

Illustration by Zhao Lihong

UAIR AMHÁIN

Uair amháin, bhíos ag siúl na mbóithre,
mo scáth mar chrann lom sa bhfásach.
Uair amháin, bhí imní orm roimh an dorchadas,
níor chualathas mo scairteach fhann ag lorg cabhrach,
bhí na réaltaí agus an ghealach faoi bhrat ceo,
gaoth fheanntach ag scríobadh an fhiántais.
Uair amháin chuala cantain an fhilimeála san oíche,
rannta ó na néalta arda
ag titim ina bpiotail ar lochán,
ruaig na piotail ghléigeala scáil na hoíche.
Uair amháin, chuardaigh mé thú sa tromcheo—
Nach n-iarrfainn a mhalairt de shuáilce
ach casadh leat arís ar oíche earraigh?

ZHAO LIHONG, An tSín (1952)

Leagan Gaeilge le Rua Breathnach